Monthly House View
10.06.20263 min
Economisch potentieel van Latijns-Amerika
Latijns-Amerika en het Caribisch gebied (LAC) winnen economisch aan belang door sterke grondstoffenexport, groeiende vraag naar kritieke mineralen en veranderende mondiale handels- en investeringsstromen. De regio, van Mexico tot Chili, profiteert van enorme natuurlijke hulpbronnen en een toenemende geopolitieke relevantie, waardoor deze zich positioneert voor aanhoudende groei ondanks wereldwijde onzekerheid.
De economische kracht van de LAC-regio schuilt voor een groot stuk in de overvloed aan natuurlijke hulpbronnen. In 2025 steeg de export van goederen met naar schatting 6,4%, dankzij grotere volumes metalen zoals goud, koper en zilver, naast een veerkrachtige landbouwexport.
Cruciale speler in energietransitie
De “lithiumdriehoek” van Argentinië, Chili en Bolivia bevat meer dan 60% van de wereldwijde lithiumreserves, een essentiële grondstof voor batterijen en energieopslag. Argentinië breidt zijn lithiumproductie snel uit, terwijl Chili wereldleider blijft in lithium en koper. Dit maakt Latijns-Amerika tot een cruciale speler in de energietransitie en trekt investeringen aan van wereldmachten als China en de VS.
De olie- en gasproductie groeit eveneens, met name door offshore- en schalieontwikkelingen in Guyana, Brazilië en Argentinië. Guyana’s olieproductie is sinds 2020 sterk gestegen, Suriname bereidt zich voor op toetreding tot de markt en Brazilië bereikt recordniveaus dankzij diepwaterprojecten. Argentinië versterkt zijn positie als energie-exporteur, onder meer via LNG-overeenkomsten met Duitsland.
Geopolitieke verschuivingen stimuleren nearshoring
Geopolitieke verschuivingen stimuleren de vooruitzichten van de regio. De spanningen tussen de VS en China en de wens tot diversificatie van toeleveringsketens hebben nearshoring naar Noord- en Zuid-Amerika gestimuleerd.
Mexico is nu de belangrijkste leverancier van goederen aan de VS en trekt veel buitenlandse investeringen aan. China vergroot zijn aanwezigheid in de Latijns-Amerikaanse grondstoffensector, vooral in lithium, terwijl de VS en Europa hun banden aanhalen om toegang tot essentiële mineralen en energie te waarborgen.
Netto-exporteur van landbouwproducten
Landbouw blijft een pijler van economische kracht en wereldwijde invloed. Latijns-Amerika is de grootste netto-exporteur van voedsel, met Brazilië en Argentinië als grote producenten van sojabonen, maïs en rundvlees, en Centraal-Amerika als exporteur van koffie en bananen. De agrovoedingssector ondersteunt werkgelegenheid en inclusieve ontwikkeling.
De regio diversifieert geleidelijk, met groei in productie, financiële diensten, hernieuwbare energie en toerisme. Mexico versterkt zijn productiebasis via nearshoring, Costa Rica ontwikkelt hoogwaardige industrieën, digitale financiering breidt zich uit en hernieuwbare energie groeit snel. Het toerisme, vooral in het Caribisch gebied en Midden-Amerika, is sterk hersteld.
Structurele uitdagingen
Tegelijkertijd zijn er structurele uitdagingen. De groei blijft afhankelijk van een beperkt aantal grondstoffen, wat de economieën kwetsbaar maakt voor prijsvolatiliteit. Buiten Mexico is de integratie in wereldwijde waardeketens beperkt, wat de productiviteit en inkomensgroei remt. Zwakke regionale integratie, hoge criminaliteit, institutionele pijnpunten, infrastructuurtekorten, onderwijsachterstanden, klimaatrisico’s en een vergrijzende bevolking vormen extra obstakels.
Sterke beleggingscase
Latijns-Amerika is goed gepositioneerd voor groei op de lange termijn, dankzij zijn rijkdom aan hulpbronnen, economische veerkracht en strategische relevantie. Om dit potentieel volledig te benutten, moet de regio de diversificatie versterken, de regionale integratie verdiepen, de instellingen verbeteren en in infrastructuur en menselijk kapitaal investeren. Hoewel er nog steeds uitdagingen zijn, bieden het aanpassingsvermogen en de wil om vooruitgang te boeken in de regio sterke argumenten voor investeringen.
